Zwolnienia przedmiotowe w podatku od nieruchomości – Biuletyn Finanse Publiczne

Uchwała nr KI-4001/337/06 Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie z dnia 16 sierpnia 2006 r.

Kolegium Izby, działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 55, poz. 577 z późn. zm.), orzeka o stwierdzeniu nieważności uchwały nr XXIX/199/06 Rady Gminy K. z dnia 29 czerwca 2006 r. w sprawie zwolnień przedmiotowych od podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców na terenie Gminy K.

Uzasadnienie

Uchwała nr XXIX/199/06 Rady Gminy K. z dnia 29 czerwca 2006 r. w sprawie zwolnień przedmiotowych od podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców na terenie Gminy K., wpłynęła do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie - Zespół Zamiejscowy w Nowym Sączu w dniu 18 lipca 2006 r.

Rada Gminy K., wskazując w podstawie prawnej między innymi na przepisy art. 18 ust. 2 pkt 8 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 z późn. zm.), przedmiotem uregulowań zawartych w uchwale uczyniła zwolnienia od podatku od nieruchomości. Jak wynika z § 1 ust. 1, zwolnienia dotyczą budynków i budowli wykorzystywanych na działalność gospodarczą i których wykorzystanie będzie związane z utworzeniem nowych miejsc pracy. W dalszych postanowieniach uchwały zamieszczonych w § 2, § 3, § 5, § 6 i § 7 ustalono warunki, których spełnienie przez przedsiębiorcę daje podstawę do uzyskania zwolnienia z podatku od nieruchomości budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a także obowiązki formalne przedsiębiorcy korzystającego ze zwolnienia oraz następstwa odnośnie jego sytuacji podatkowej w przypadkach niedostosowania się do tych obowiązków. W treści § 4 ust. 1 uchwały Rada Gminy ustaliła, że "Zwolnienie, o którym mowa w § 1, stanowi pomoc publiczną udzielaną w ramach zasady de minimis, której udzielanie następuje zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji Europejskiej nr 69/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis (Dz.Urz.WE L Nr 10 z dnia 13 stycznia 2001 r.)", a § 4 ust. 2 stanowi, że "Wartość udzielanej na podstawie § 1 pomocy publicznej dla jednego przedsiębiorcy, łącznie z pomocą de minimis uzyskaną przez niego w różnych formach i z różnych źródeł w okresie 3 kolejnych lat, nie może przekroczyć 100.000 euro".

W toku czynności nadzorczych związanych z badaniem przedmiotowej uchwały, Przewodniczący Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie zwrócił się do Gminy K. - na podstawie art. 88 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - o udzielenie informacji: czy przed podjęciem uchwały został dochowany obowiązek zgłoszenia jej projektu, jako projektu programu pomocowego do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, przewidziany w art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. Nr 123, poz. 1291). W odpowiedzi Przewodniczący Rady Gminy K. pismem z dnia 4 sierpnia 2006 r., znak: SS.0050/12/06, poinformował, że podjęcie uchwały nr XXIX/199/06 z dnia 29 czerwca 2006 r. nie zostało poprzedzone zgłoszeniem do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, ponieważ przedmiotowa uchwała nie zawiera programu pomocowego, zatem Rada Gminy przed podjęciem wskazanej uchwały odstąpiła od stosownego zawiadomienia Prezesa UOKiK.

Kolegium nie podzieliło poglądu wyrażonego w piśmie Przewodniczącego Rady Gminy, iż przedmiotowa uchwała nie zawiera programu pomocowego. Należy bowiem zaznaczyć, że definicję pojęcia "programu pomocowego" zawiera przepis art. 2 pkt 7 przywołanej ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r., według której przez "program pomocowy" należy rozumieć akt normatywny spełniający przesłanki, o których mowa w art. 1 lit. d rozporządzenia nr 659/1999 Rady (WE) z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE. Uwzględniając zatem tekst art. 1 lit. d rozporządzenia Rady (WE), z oryginału tekstu rozporządzenia w językach: angielskim, francuskim i niemieckim, a także w językach czeskim i słowackim, pod pojęciem "program pomocowy" należy rozumieć każdy akt, na którego podstawie bez dalszego wprowadzania w życie wymaganych środków można udzielać pomocy indywidualnej na rzecz przedsiębiorców określonych w tym akcie za pomocą cech generalnych i abstrakcyjnych, oraz każdy akt, na którego podstawie pomoc, która nie jest związana z konkretnym projektem, może być przyznawana jednemu albo szeregu przedsiębiorcom na czas nieokreślony i/lub w nieokreślonej kwocie. Dodatkowo przepis art. 2 pkt 7 cyt. ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej tak określony akt prawny traktuje jako "akt normatywny" [C. Kosikowski, Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej. Komentarz, Warszawa 2005; komentarz do art. 7 ustawy - pkt 7 komentarza oraz S. Szuster, Komentarz do ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, LEX wersja elektroniczna, komentarz do art. 2 - pkt 8 komentarza].

Rozpatrując przedmiotową sprawę na posiedzeniu w dniu 8 sierpnia 2006 r., Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie uznało, że badana uchwała jako akt normatywny, który wyraża zwolnienia od podatku od nieruchomości zorientowane na określone cechy ekonomiczne właściwe dla działalności gospodarczej przedsiębiorców (podatników), posiada niewątpliwie cechy konstytutywne programu pomocowego. Jednocześnie z treści zapisów zawartych w § 4 uchwały wynika, że pomoc przewidziana w tej uchwale jako programie pomocowym jest pomocą de minimis i jako taka podlegała obowiązkowi uprzedniego zgłoszenia projektu programu do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z unormowaniem art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. Niedopełnienie tego obowiązku narusza zatem w stopniu istotnym powołany wyżej przepis ustawy, co uzasadniało wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały nr XXIX/199/06 Rady Gminy K. z dnia 29 czerwca 2006 r. w sprawie zwolnień przedmiotowych od podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców na terenie Gminy K.

Jednocześnie Kolegium poinformowało Gminę K. o terminie kolejnego rozpatrywania przedmiotowej uchwały, zawiadamiając również o możliwości uczestniczenia upoważnionego przedstawiciela Gminy w posiedzeniu Kolegium, na którym sprawa ma być rozpatrywana.

Gmina nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. Wobec powyższego Kolegium Izby podtrzymało dotychczasowe stanowisko i postanowiło stwierdzić nieważność uchwały nr XXIX/199/06 Gminy K. z dnia 29 czerwca 2006 r. w sprawie zwolnień przedmiotowych od podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców na terenie Gminy K. z przyczyn podanych w uzasadnieniu do niniejszej uchwały.

Na uchwałę niniejszą przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skargę tę należy wnieść w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszej uchwały, przy czym należy to uczynić za pośrednictwem Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie.